Auw Auw...

Het was zo gezellige dag. De verwarming stond hoog en ik heb lekker de hele dag tegen mijn kleine baasje aangezeten op de bank. Ze heeft bijna de hele dag op de bank gezeten. En grote baas was ook de hele dag thuis en kwam steeds maar drinken en eten brengen naar de kleine baas. Ik denk dat het iets te maken heeft wat met de dag ervoor is gebeurd.

Kleine baas was toen bezig in de rommelkamer. Ik hoorde allemaal gestommel. Op zeker moment hoorde ik een lawaai uit het kamertje komen...ik werd er helemaal bang van.
Daarna was het even erg stil. Toen hoorde ik wat gekreun en gekerm en het kleine baasje kwam uit het rommel kamertje gestrompeld. Ze ging op de bank liggen. Ik ben nog even bij haar gaan kijken maar ik werd weggestuurd.

De grote baas kwam wat eerder thuis van zijn werk en samen zijn ze een hele poos weggebleven. Laat in de avond kwamen ze pas terug en kleine baas liep erg moeilijk. Ik weet nu wat er precies is gebeurd die middag. Kleine baas zocht iets boven op een kastje.
Ze is op een wankel krukje gaan staan dat om viel. Ze viel van het krukje tussen allemaal rommel. Door die val heeft ze haar ribben gekneusd en dat schijnt behoorlijk pijn te doen. Ze krijgt nu pilletjes waar ze een beetje suf van word en ze ligt veel op de bank.

Het is wel een beetje zielig voor haar maar ik troost haar wel een beetje door lekker tegen haar aan te liggen.

Regen

Bah het regent en ik ben helemaal nat.
Dat komt omdat ik buiten ben geweest. Zo als gewoonlijk zat ik achter in de tuin vast aan mijn touwtje. Niet leuk om vast te zitten maar ik ben het gewend. Tenminste? Dat denken mijn baasjes dan.

Geloof me… het went nooit. Ik kan zo niet lekker met de andere katers knokken en achter de leuke buurt poezen aan. Meestal zit ik maar wat rond te kijken en loop een stukje met de paar meters touw die ik heb. Zomers is dat niet zo probleem. Dan ga ik gewoon lekker in het zonnetje liggen. Dan heb ik toch nergens zin in. Maar nu is het nat buiten en bovendien heeft het geregend. Tussen de buien door zit ik dan even buiten. Mijn baasjes letten soms niet echt op en vergeten mij zo nu en dan.

Het begon net te regenen en ze hebben dat binnen niet door gehad. Nee logisch die zitten dan ook samen lekker knus op de bank en denken niet aan een dinges kater die in de tuin zit.
En ik maar mauwen en roepen om aandacht. Gelukkig heeft een van de baasjes hele goede oren en hoorde ze mij. Ik werd gelukkig los gemaakt en kon naar binnen rennen. Nu ben ik me aan het opwarmen in mijn mandje bij de verwarming.

Zo zijn ze dan weer wel. Ze weten dat ik dat lekker vind en hebben mijn mandje een vaste plek gegeven bij de verwarming. Ik krijg ook een paar extra brokjes. Zouden we zich een beetje schuldig gevoeld hebben dat ze me vergeten zijn? Ach ze zijn toch best wel bezorgd om mij.

Brand!

Wat ik nu heb gehoord. Er is brand geweest vlakbij mijn oude baasjes. Dat zijn de baasjes die vroeger klein waren en nu groot zijn. Ze hebben ook poezenvriendjes in huis.

Er was dus brand bij hun woning. Mijn poezen vriendjes hebben midden in de nacht samen met hun baasjes het huis met spoed moeten verlaten.

De dierenambulance is zelfs nog gekomen om ze te onderzoeken. Ze hadden wel veel rook ingeademd en tijdens de evacuatie wilde de grote poezenvriend nog van 7 hoog naar beneden springen. Hij was in paniek al uit de handen van zijn baasje gesprongen. Maar zijn baasje is een echte held. Met gevaar voor eigen leven is ze achter hem aangerend om hem te redden. De politie en brandweer waren hier wel allemaal een beetje van geschrokken.

Want het baasje rende zomaar weer terug de rook in om hem weer te gaan zoeken. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Iedereen is verder ongedeerd gebleven en met de schrik vrijgekomen. Het huis waar mijn poezenvriendjes wonen had alleen wat rookschade en na een paar nachtjes te logeren zijn geweest konden ze weer allemaal terug naar huis.

Het heeft in allemaal kranten gestaan en mijn poezenvriendjes zijn samen met hun baasjes nog gefotografeerd.

De schutting

Wat me nu toch weer is overkomen….br…. Vanmorgen ben ik persoonlijk door de grote baas even buiten in de tuin gezet. Hij kan ook wel aardig zijn hoor…! Dan kan ik lekker even luchten en wat frisse lucht inademen want in huis is het natuurlijk altijd een beetje bedompt en benauwd.

Meestal wordt ik dan aangelijnd in het midden van onze grote tuin. Dan is het draad net lang genoeg om overal lekker even te snuffelen. “Wat ruik ik nu, de kat van de overburen….??” Is die hier ook geweest. Ja hoor, ik ruik het.

Hij komt hier altijd natuurlijk als ik er niet ben. Ik volg het spoor tot aan de schutting. Dat is een groot houten hek van ongeveer 2 meter hoog dat onze tuin scheidt met de buren. Ik ben altijd al nieuwsgierig geweest naar wat er toch achter dat hek zit. “Zal ik er op springen, ja…ach vooruit de grote baas zit toch in de kamer koffie te drinken met de kleine baas. Een twee hup, ja hoor ik zit helemaal boven op het hek. OW… wat een prachtig uitzicht heb ik hier.

Plotseling komt er een kleine gevleugelde vriend naast me zitten. Die durft, heel brutaal en parmantig dribbelt onze kleine vriend over mijn hek. Dat kan natuurlijk niet. Die moet ik even een lesje leren. Langzaam sluip ik naar mijn toekomstige prooi toe. Nog een klein stukje en dan kan ik toephappen.

Een laatste krachtinspanning en …oh nee heluup…ik glij van de glibberige schutting af en val helemaal naar beneden. Daar hang ik, hulpeloos aan het snoer aan de achterkant van het hek.
Wat heb ik nu toch gedaan. Straks komt de grote baas en wordt hij heel boos. Ik begin hard te miauwen maar niemand die me hoort. Gelukkig komt op dat moment die aardige mevrouw van de geheimzinnige tuin aangewandeld en ziet me hangen. “Ach arm beestje …” zegt ze, “kom maar hier dan zal ik je even helpen..!!”. Ze tilt me op en zet me boven op de schutting zodat ik er weer snel af kan klimmen.

Op dat moment komt de grote baas ook in de tuin. Snel, ik moet vlug van het hek af en in de tuin gaan zitten zodat hij niets merkt. Pff..net op tijd. Gelukkig hij heeft niets gemerkt van mijn avontuur op de schutting.

Tjonge, alles is goed afgelopen maar ik zal het mij nog lang heugen en ik zal toch maar niet meer op de schutting klimmen. Hoe verleidelijk dat ook is.

Vacht

Net heb ik mijn vachtje weer eens helemaal opgepoetst. Nu ben ik weer lekker schoon en al mijn losse haartjes zijn weer eens weg gelikt. Soms helpt mijn baasje er ook bij. Vooral in het voorjaar. Dan gaat ze flink met een borstel over mijn vacht heen. Heerlijk vind ik dat.

Net als ik heeft mijn baasje ook een soort van vacht. Nou ja vacht? Meer een soort raar pluimpje op haar hoofd. Voor de rest bedekt ze haar lijf met stof. Heel lastig want die stof moet dan weer gewisseld en gewassen worden in een machine. Een heel gedoe lijkt me dat.

Ik ben graag bij mijn baasje in de buurt. Ik hou van gezelschap. Zo ook vanmorgen. Ze was de hele ochtend in de badkamer bezig. Ik denk ik ga daar gezellig bij zitten. Even kijken wat ze allemaal aan het doen is met dat pluimpje op haar hoofd.

Eerst werd het flink geborsteld en in allemaal plukjes verdeeld. Daarna maakte ze een soort van papje wat ze er op smeerde. Na een poosje werd dat papje er weer uitgewassen en droog geblazen. Raar hoor…als ik mijn kopje schoon wil maken dan lik ik gewoon mijn pootje en wrijf dat over mijn kop heen. En klaar ben ik.

Toen het vachtje van mijn baasje droog was keek ik wel even raar op. Het is helemaal van kleur veranderd. En aan haar te vrede blik te zien vind ze het nog mooi ook. Nou ik snap dit dus niet. Heb je al zo klein stukje vacht dan ga je het nog van kleur veranderen ook. Wat maakt dat nou uit…Mensen…het blijven rare wezens.

Ik heb na afloop een extra aai over mijn bol gekregen en ze beloofde me morgen ook weer eens extra goed te borstelen… kijk dat is dan wel weer lekker.

Prijs winnaar Rebus

Hallo allemaal!

Een week geleden heb ik jullie via de nieuwsbrief, aan alle adoptie ouders, een prijsvraag gestuurd in de vorm van een rebus.

Het is daarom nu tijd om de prijswinnaar bekend te maken. *trommel geroffel* en de winnaar is... Roza! Gefeliciteerd! Jij bent dé winnaar van de eerste prijsvraag en wint daarmee een prijs ter waarde van 50 kattenbrokjes. De prijs komt zo snel mogelijk jou kant op.

Volgende week is er weer een nieuwe prijsvraag.

Wil je ook mee doen??? Klik dan hier om adoptie ouder te worden. (Iedereen die al adoptie ouder is krijgt automatisch een mailtje van mij).

Knokken

Omdat ik een dinges kater ben denken ze hier dat ik niks meer zou kunnen. Nou mooi mis. Ik kan alles nog! Vooral indruk maken op de leuke jonge poesen hier in de buurt. En geloof me hier wonen er nog wel wat. Vooral die kleine bruine van 2 huizen verderop. Als ze hier buiten voor het raam langs loopt dan spring ik gelijk op.

Wauw wat een heerlijke dame is dat. Met gemauw en getik op de ramen probeer ik haar aandacht te trekken. Dat lukt me ook nog…voor even dan… helaas . Want buiten lopen er allemaal jongere concurrente rond…van die hele stoere die ‘s nachts gaan vechten.

En ik? Ik zit dan binnen…..ik zit altijd binnen. Soms mag ik wel naar buiten hoor…helaas zit ik dan vast aan een touwtje. Dat komt omdat ik heel lang gelden toen ik nog jong was een ernstig ongeluk heb gehad. Ik schijn niet goed meer te kunnen springen. En mijn baasjes zijn bang dat ik niet goed tegen die andere katers uit de buurt op zou kunnen. Onzin!!! Dat kan ik wel!

Als ik buiten aan mijn lijntje zit laat ik af en toe zien dat ik nog kan knokken als de beste. Alleen jammer dat ze me niet geloven omdat na het gevecht meestal mijn belager niet echt weg vlucht. Meestal gaan ze dan zich voor mijn neus lekker zitten oppoetsen.

Dat snap ik niet. Ik laat ze dan maar. Mijn baasjes kijken dan lachend vanachter het raam naar dit tafereel. Extra vernederen is dat. Ze snappen gewoon niet dat dit allemaal komt omdat ik vast zit!