Sproeien

Het is weer zover…ik kon het niet laten. Ik weet dat het niet mag in huis en toch moest ik het doen. Het was niet te houden…mijn geur moest er over heen. Dat kwam ook omdat de mensen die op deze plek zaten zo erg roken naar soortgenoten van mij. Niet te geloven wat was die lucht sterk. Dus ze konden me wat hoor en ik heb het gewoon gedaan waar ze allemaal bijzaten. Lekker over de bank heen gesproeid.

Maar ja de gevolgen he…. Ik was al een tijdje naar de keuken en gang verbannen en mocht onder strenge toezicht toch wel weer de kamer in. Maar die baasjes van mij waren er even niet bij en het bezoek wist niet van mijn sproeidrang. Ze begonnen mij zelfs helemaal aan te halen toen ik zo stond te snuffelen bij de bank. Tja toen hield ik het dus niet meer. Mijn staart ging om hoog en ik begon. Ze hadden wel zoiets van foei dat mag niet. Dus ik stopte meteen en ben ook maar snel ergens weg gekropen.

Maar het was te laat en mijn baasjes kwamen er aan gelopen. Ze hebben mij nu dus voorgoed uit de woonkamer verbannen. Maar ik ken mijn baasjes wel een beetje. Vooral die kleine vrouwelijke. Nu mag ik toch af en toe als de grote baas weg is een poosje op de stoel in de woonkamer liggen.

Maar bij iedere stap die ik zet word ik nauwlettend in de gaten gehouden. En moet ze even de kamer uit dan moet ik mee. Ach ik kan het ook allemaal niet helpen denkt ze. En daar maak ik gebruik van. hihi

Sproeien

Vandaag was het weer eens raak. Ik moest nodig op de bak maar die hadden ze weer eens niet schoongemaakt. De laatste tijd had ik niet zo moeite met die vieze bak maar op de een of andere manier begint er weer iets in me te kriebelen. Zeker na vannacht...toen hoorde ik weer allemaal soortgenoten rond het huis. Ze hebben volgens mij ook flink geknokt. Wauw daar had ik bij willen zijn!

Maar helaas…ik zit binnen opgesloten en ook al ben ik een dinges kater …ik moet mijn territorium verdedigen. Ja en wat doe je dan? Dan zoek ik een goede plek in huis. Het kastje in de badkamer rook toch al veel te neutraal……dus dat kon wel weer eens luchtje van mij gebruiken.

Mijn baasjes hier zo snappen dat niet en noemen dat sproeien. Dat schijnen ze heel vervelend te vinden en ze worden dan heel boos op mij. Ze zeggen dat het stinkt! Snap jij dat? Het ruikt juist zo lekker vertrouwd.

Maar goed een heel gemopper dus vanmorgen van die lui hier zo. Met als resultaat dat ik weer eens naar die vervelende man met die witte jas moet. Dan krijg ik weer een prikje van hem. Ik heb er die prik al 3 keer eerder gehad. Meestal heb ik daarna een tijdje niet zo veel zin meer om mee te doen met het knokken op straat en geloof ik het daar buiten allemaal wel.

Nu ving wel iets op van….volgende maand…nu geen geld….even aankijken nog… Dat betekend meestal dat het nog wel even gaat duren. Mooi dan kan ik nog even snel het huis goed dicht timmeren met mijn overheerlijke luchtjes.


Ik ben bijna jarig... Ben benieuwd wat ik voor mijn verjaardag krijg! Ik deel ook cadeautjes uit! Wil je weten hoe je die ontvangt? Adopteer mij nu, klik hier!

Weer terug van logeren

Zo na een lange reis ben ik weer terug op mijn oude stekkie. Eerst heb ik even goed rond gesnuffeld in huis en het ruikt hier nog steeds vertrouwd. Dat valt me weer mee van de baasjes. Ze halen hier regelmatig mijn heerlijke vertrouwde luchtjes weg met water en schoonmaak spul. Dat hebben ze een tijdje gedaan met een luchtje wat ik niet helemaal kon waarderen. Chloor heet dat. Toen moest ik steeds maar laten blijken dat ik dat niet kon hebben. Ik ben er steeds flink over heen gaan sproeien zodat ik het niet meer rook. En boos dat ze dan werden…niet te geloven. Schelden en mopperen op mij.

En ik ze maar duidelijk proberen te maken dat ik mijn eigen lucht gewoon over die chloor heen moet spuiten. Ik weet niet wat dat is…dat zit gewoon in mij. Dat doe ik buiten ook als de andere katers hier hun luchten achterlaten. Dan moet ik er gewoon mijn eigen geur over heen sproeien. Ik kan dat niet laten. Nu zijn ze er een tijdje geleden achter gekomen dat ik daar echt niets aan kon doen en ruikt alles redelijk acceptabel hier in huis. Ze maken zeker met iets anders schoon. En als ik dan toch weer eens wil sproeien in huis moet ik naar een man met een witte jas. Die geeft me dan iets waardoor het minder word. Daar vertel ik nog wel eens een andere keer meer over.

Maar nu ik dus weer terug ben mag ik ook weer in de tuin hoop ik. Ga ik daar eens lekker rond snuffelen of al mijn bekende buurtkatten nog langs zijn geweest. En tja….daar zou ik dan wel even over heen moeten gaan sproeien. Want ze zullen natuurlijk wel moeten weten dat ik weer terug ben en dat het mijn tuin is!